پن'دار

پن'دار هستم...

بالا میگذارمش تا هر بار بخوانید و دمی رویش بفکرید!

هر چیزی هزینه ای دارد...

این حرکت هم هزینه ی پن′نویس خوانیست...


مرگ ناگهانی سخت ترین نوع مرگ است

چرا؟

چون به یکباره علایقمان گرفته میشود


راه فرار از این درد اینست که قبل از مرگمان بمیریم

مرگ یعنی قطع علقه...

به مرگ فکر کنیم!


پ.ن: پیامی کاری داشتید در ↓↓↓ در خدمتم...

             پ.ن:حرفت رو ← اینجا → ناشناس بگو!

۰ نظر

آمدند ، نبود ، ماندند!

یکی از آن کسانی که اصلا دوست ندارم جایش باشم...

آزادگان عزیز میهنند...

نه به خاطر شکنجه ها که شدند...

به خاطر آن حس سنگین بی پدری...

که وقتی بار جنگ از دوششان برداشته شد

 به قلبشان تحمیل شد!


وقتی آمدند... امام نبود... ولی رفتنی هم در کار نبود!




فرض کن پدرت برود

بچه محل هایتان هم بروند...

همه چیز برود

ولی تو بمانی!



نمیدانم سالروز ورودتان را با خودخواهی مبارک بدانم 

یا با دلسوزی ، تسلیت!

سالروز بسته شدن در های رحمت واسعه...تبریک؟ تسلیت؟



پ.ن: با عرض معذرت به خاطر تاخیر چند روزه!

۲۷ مرداد ۹۶ ، ۱۱:۴۵ ۱ نظر
چهارشنبه, ۲۵ مرداد ۱۳۹۶، ۰۱:۵۰ ق.ظ
دیکتاتوری پول ، برنده ی انتخابات آزاد!

دیکتاتوری پول ، برنده ی انتخابات آزاد!

مستاجر پول میخواهد...

چرا؟ صاحب خانه خرید میکند

خب؟ فروشنده پول میخواهد!

چرا؟ بچه اش بیمار است

خب؟ دکتر پول میخواهد!

چرا؟ میخواهد خانه بخرد

خب؟ خرید خانه پول میخواهد!

چرا؟ ساخت خانه کار معمار است

خب؟ معمار پول میخواهد!

چرا؟ کارگر ، دستانِ معمار است

خب؟ کارگر پول میخواهد!

چرا؟ خانه اش اجاره ای است

خب؟ مستاجر پول میخواهد!

چرا؟ صاحب خانه…


جالب است!

هیچ کداممان این مکالمات را هیچ زمان ادامه نمیدهیم!

چند پله ای میگذرانیم و بعد جمله ای تکراری…

”فلان کار خرج دارد!”

و خوشنود از اینکه جواب را یافتیم…

بیخیال این دور بزرگی میشویم که تمام زندگی ما را دور زده!

دوری به بزرگی هفت میلیارد نفر زنده

و هفتاد تیریلیارد نفر مرده…


آن‌قدر محکم دور خورده ایم که حتی متوجه ”باگ” های این بازی نمیشویم!

آنجایی که در این دنیای منظم…

کسی از گرسنگی میمیرد!

اشکال از رایانه یا تبلت یا چه‌میدانم آیفون و اینها نیست!

مشکل از بازی است که خواستیم در آن ما را بازی بدهند!


دنیا منظم است

و این از نظم آن‌جایی مشخص‌ست که اگر جایی را اشتباه بپیچیم…

مردی را فلج میکنیم!

و آن مرد ، یک عمر فلج می‌ماند!


و مرد به راننده گفت:

+میدانی این بازی چطور تمام میشود؟

-مگر میتوان یک مهره ، بازی را تمام کند؟

مسافر به جای کرایه ی یک کورس ، یک تراول صد هزار تومانی به راننده داد و گفت:

+کیش و مات!



پ.ن: در مملکت آرمانی شیعه ، آنجا که امام می‌امامد!

     دوست ، دست در جیب دوست میکند… و هیچ کس نمی‌رنجد!

ادامه مطلب...
۲۵ مرداد ۹۶ ، ۰۱:۵۰ ۰ نظر

سال‌روزی از سال روز ها!

چندین سال پیش

در چنین روزی..

اتفاقی افتاد


که شاید

چند سال بعد بنویسند

که دنیا را تکان داد!


کسی آمد

که اکنون...

نشسته است

شاید هم دراز کشیده...

شاید فکر میکند...

شاید دغدغه مند است...

شاید بیخیال!...



دیگر این روز ها آدم خودش را هم نمیشناسد!

۲۳ مرداد ۹۶ ، ۰۴:۵۹ ۱ نظر
چهارشنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۹۶، ۰۳:۲۶ ق.ظ
خاک...

خاک...

بوی خاک میداد لباسش...

انگار کاری داشت!


کاری نداری؟

بفرما خاک!...



ادامه مطلب...
۱۸ مرداد ۹۶ ، ۰۳:۲۶ ۰ نظر
پنجشنبه, ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ۰۳:۳۸ ق.ظ
تصورات الخزئبلات!

تصورات الخزئبلات!

مثل مردی که خیره شده در اعماق آینه

در عمق سه چهار متری مردمک چشمش…

یا مانند تکان های آرام و ریتمیک شاخک های سوسکی هفت هشت سانتیمتری…

یا حتی مانند نسیمی که از تنفس مورچگان مزارع گندم‌نمای فرش را مواج میکنند تا آدمیانی غافل در آن غرق شده و گل های ابریشمی ، آنان را مبهوتِ برهوت اعظمی کنند که سوسک ها را به ناکجا آباد میکشانند…

یا از همین تصورات خزئبل…

حرفی برای گفتن نبود

کمی دلم بازی میخواست…

راستی!

چشمان مارمولک ها هم بسیار زیباست :)



پ.ن: شب است شراب است وای است من!

پ.ن: وای را بیابید!

۱۲ مرداد ۹۶ ، ۰۳:۳۸ ۰ نظر